BAUHAUS

Bauhaus spostrzega się przez pryzmat designu, mebli, architektury czy dzieł sztuki. Jednak obiekty te są tylko efektem końcowym kompleksowego procesu zmiany sposobu myślenia o kreowania świata i funkcjonowaniu człowieka w nim. 

Rewolucja rozpoczęła się w 1919 roku, kiedy niemiecki architekt Walter Gropius połączył w Weimarze dwie szkoły artystyczne w jedną, nadając jej nazwę Bauhaus. Słowo było neologizmem i odnosiło do średniowiecznej Bauhütte – „strzechy budowlanej”, idei wspólnego wznoszenia budowli przez architektów, artystów i rzemieślników. Tworząc nową nazwę Gropius chciał zaznaczyć inną jakość w stosunku do tradycyjnej akademii oraz pokazać, że szkoła będzie opierać się na nowym sposobie i jakości kształcenia. Awangardowe było już środowisko nauczających i studiujących, przyjmowanych bez względu na płeć, status społeczny oraz przynależność narodową czy religijną. Niezależnie od kolejnych etapów działalności uczelni, w centrum jej nauczania stawiane były pytania o nowoczesność oraz o przyszłość społeczeństwa. Jednym z głównych celów było odkrywanie i wzmacnianie indywidualnych zdolności poszczególnych jednostek, co miało prowadzić do kształtowania na nowo społeczeństwa, które funkcjonuje w przemodelowanym świecie. Budowanie wspólnoty realizowało się w projektach wykonywanych razem przez wykładowców/czynie i studentów/ki. Efektem tych praktyk był m.in. Haus am Horn w Weimarze, wybudowany w 1923. Pomyślany został jako odpowiedź na pytanie o to jak projektowanie odpowiada potrzebom współczesnego życia. Końcowy wygląd domu, jego wyposażenie i ogród to efekt pracy pojedynczych wizji, złączonych w całość. 

Wiele pytań, które ponad sto lat temu nurtowały członków Bauhausu, np. o to czy sztuka i projektowanie ma wpływ na społeczeństwo i jak postrzegać świat przez pryzmat nowych technologii są wciąż aktualne i zachęcają do ciągłego redefiniowania teraźniejszości jak i myślenia o przyszłości. 

Paulina Olszewska

Paulina Olszewska- historyczka sztuki, kuratorka, producentka projektów artystyczny i autorka tekstów o sztuce. Studiowała historię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Mieszka i pracuje w Warszawie i w Berlinie.